و . اوّليت و ازليت در عين آخريت و ابديت ز . ظاهريت در عين باطنيت ح . علوّ و سلطان و غناى ذاتى ط . قضا و قدر ى . مبدعيت يا . حد عقول ، اينكه نوع معرفت تجلى اوست نه احاطهء ذهن ( خطبهء 183 ) . يب . محدوديت ذاتى مخلوق يج . * ( لايشغله شأن عن شأن . ) * يد . * ( كلامه فعله . ) * 44 . علامهء طباطبايى ( 1 ) در نشريهء سالانهء « مكتب تشيع » ، شمارهء 2 ، صفحهء 120 مىگويند : اين بيانات ( بيانات ائمهء اهل بيت ) در فلسفهء الهيه يك رشته مطالب و مسائلى را حل مىكنند كه علاوه بر اينكه در ميان مسلمين مطرح نشده بوده و در ميان اعراب مفهوم نبوده ، اساساً در ميان كلمات فلاسفهء قبل از اسلام كه كتبشان به عربى نقل شده عنوانى ندارند و در آثار حكماى اسلام كه از عرب و عجم پيدا شده و آثارى از خود گذاشته‌اند يافت نمىشوند . اين مسائل همانطور در حال ابهام مانده و هريك از شرّاح و باحثين به حسب گمان خود تفسيرى مىكردند تا تدريجاً راه آنها تا حدى روشن و در قرن يازده هجرى حل شده و مفهوم گرديدند ، مانند مسئلهء وحدت حقه در واجب و مسئلهء اينكه ثبوت وجود واجبى همان ثبوت وحدت اوست ، و مسئلهء اينكه

--> ( 1 ) رجوع شود به بحث بسيار پرارزش استاد علامه در تفسير الميزان ، جلد 6 ، صفحهء 90 ، ذيل آيهء * ( لقد كفر الذين قالوا ان الله ثالث ثلثة و ما من إله الَّا إله واحد ) * ( المائده ، 73 ) . ايضاً رجوع شود به جلد 8 ، صفحهء 365 . . .